Kino radzieckie

Kino radzieckie bardzo długo pozostawało nieme. W Związku Radzieckim nadal wielką sławą cieszyły się kolejne nieme osiągnięcia Siergieja Eisensteina Iwan Groźny (dwie części z lat 1942-1946). Jednocześnie powoli do głosu zaczęła dochodzić realistyczna szkoła rosyjska, reprezentowana np. przez Grzegorza M. Kozinicewa czy Michała I. Romma. Wybitną postacią kina brytyjskiego stał się w latach 30. Alfred Hitchcock. Już jego pierwsze filmy, jak np. Męka milczenia (1929 r.) zapowiadały mistrzostwo w przedstawianiu grozy, typowe dla jego późniejszych dokonań. Jednakże Hitchcock wyemigrował do Hollywood w 1939 r. wszystkie swoje najsłynniejsze filmy kryminalne i sensacyjne nakręcił już w USA. Wielka Brytania stała się kolebką filmu dokumentalnego. John Grierson rozpoczął pracę nad dokumentem. Realizował on filmy o życiu codziennym, krytycznie nastawione do pokazywanego świata. Przykładem może być klasyczny film Nocna poczta (1936 r.), ukazujący codzienną podróż nocnego pociągu kurierskiego z Londynu do Szkocji.